• Urząd Gminy Kutno
    Urząd Gminy Kutno

    Siedziba Urzędu Gminy Kutno

  • Centrum Kultury Gminy Kutno
    Centrum Kultury Gminy Kutno

    Siedziba CKGK w Leszczynku w nowej odsłonie

  • Centrum Kultury Gminy Kutno
    Centrum Kultury Gminy Kutno

    Siedziba CKGK w Leszczynku w nowej odsłonie

  • Dworek w Głogowcu
    Dworek w Głogowcu
  • Widok na staw w  zespole dworsko-parkowym w Leszczynku
    Widok na staw w zespole dworsko-parkowym w Leszczynku
  • Kościół w Strzegocinie
    Kościół w Strzegocinie
  • Zespół dworski w Strzegocinie
    Zespół dworski w Strzegocinie

Tablica informacyjna przy Sanktuarium Matki Bożej Głogowieckiej

tablica

  Przed Sanktuarium Matki Bożej Głogowieckiej w Głogowcu pojawiła się wyjątkowa tablica informacyjna. Podnosi ona walory turystyczne  naszej gminy i przekazuje ciekawą historię Głogowca.

"Pierwsza wzmianka o Głogowcu pochodzi 1388 roku i występuje w dokumencie biskupa płockiego Ścibora dotyczącym uposażenia wikariuszy katedry płockiej, w którym znajdowała się także dziesięcina z Głogowca. O utworzenie parafii w zabiegał właściciel Głogowca Jan, który w początkach XV wieku na uposażenie plebana przeznaczył dwie włóki ziemi. Ostatecznie do utworzenia parafii doprowadzili jego synowie Jan, Paweł, Piotr i Mikołaj działający wspólnie wraz z matką Wichną. Parafiaswym zasięgiem objęła 6 osad będących własnością rodu Grzymałów tj.: Głogowiec, Raciborowo małe i duże, Klonowiec podwójny oraz Siemianowo.

Pod koniec XV wieku wśród miejscowej elity możnowładczej występował syn Mikołaja Jan który był zarządcą dóbr starostwa łęczyckiego, a także wiele razy występował jako pełnomocnik arcybiskupa gnieźnieńskiego, broniąc ich praw majątkowych. Następnie objął urząd sędziego ziemi gostynińskiej, który sprawował w latach 1509–1527, aż do śmierci.

Według tradycjito właśnie Jan Głogowski rozpoczął budowę nowej świątyni. W tym samym czasie po drugiej stronie młodszy brat Jana Wojciech podczaszy gostyniński wnosił zbór ariański. Pomiędzy braćmi doszło do konfliktu i pewnego razu Wojciech został ugodzony kulą ze śmigownicy i zmarł. Według tradycji pochowany został przy drodze łączącej Głogowiec z Raciborowem, w niewielkiej odległości od rzeki, pod wielkim kamieniem opatrzonym pamiątkową inskrypcją. Miejsce, na którym stał zbór było znacznie wyniesione nad poziom pobliskich łąk i położone naprzeciw kościoła w Głogowcu. Pozostałości zboru ariańskiego (zamku) w Raciborowie widoczne były jeszcze w połowie XIX wieku. Budynek służył wówczas jako oficyna dworska i spichlerz. Piwnice zaś przeznaczono na kurniki.

Najwybitniejszym przedstawicielem rodu Głogowskich był dziekan płocki Paweł urodziny w Głogowcu w 1502 roku. Jago ojcem był Jan syn Mikołaja (sędzia ziemi gostynińskiej w latach 1509-1527) a matką Małgorzata z Pleckiej Dąbrowy. Paweł Głogowski po 1520 roku ukończył studia prawnicze w Akademii Krakowskie, a następnie został współpracownikiem biskupa płockiego Andrzeja Krzyckiego i pełnił funkcję jednego z sekretarzy królewskich, oraz współpracownikiem biskupa poznańskiego Pawła Dunin – Wolskiego i jego kanclerzem. Od 1544 r. został kanonikiem poznańskim, a w latach 1545–1550 był archidiakonem poznańskim. W 1547 roku został kanclerzem biskupstwa płockiego.

Jako delegat prymasa Mikołaja Dzierzgowskiego i biskupów polskich uczestniczył w latach 1551–1552 w soborze trydenckim. Był przyjacielem kardynała Stanisława Hozjusza. W 1566 roku Paweł Głogowski został dziekanem kapituły płockiej. Zmarł 10 lutego1580 roku w wieku 78 lat.

Paweł około 1560 roku rozpoczął „od fundamentów" budowę murowanego kościoła w Głogowcu, w którego wnętrzu ufundował w 1563 roku renesansowy nagrobek prawdopodobnie autorstwa Jana z Pizy dla swojego ojca Jana. W 1579 roku Paweł Głogowski nadał kościołowi jeszcze jedną włókę roli i kawałek boru znamy gajowiskiem.

W XVIII wieku kościół pokryty był gontami, zaś dach nad wielkim ołtarzem dachówką. W 1737 roku wieża kościelna została uszkodzona przez uderzenie pioruna.

W połowie XIX wieku Głogowiec należał do Feliksa Skarżyńskiego, wieś posiadała 18 domów i zamieszkana był przez 192 osoby. Przy dworze znajdował się ogród oraz kanał zarybiony karpiami. Ogród dworski otoczony był żywopłotem z ligustru. Z przodu dworu i po jego bokach znajdowały się klomby obsadzone kasztanami.

Pod koniec XIX wieku Głogowiec zasłynął w całym kraju z produkcji modnych wówczas kapeluszy słomkowych. Inicjatorką utworzenia miejscowej fabryczki kapeluszy była właścicielka Głogowca Filomena z Łempickich Zakrzewska. Kapelusze z Głogowca zdobyły wkrótce renomę w Warszawie i były nagradzane medalami. W głogowieckiej fabryczce pracowało kilkanaście osób. Do popularyzacji kapeluszy głogowieckich w świecie ówczesnej mody przyczyniła się znana ówczesna emancypantka, pisarka i publicystka Waleria Marrené Morzkowska.

W lipcu 1928 roku Sanktuarium w Głogowcu odwiedził prezydent Ignacy Mościcki podczas swojej wizyty w powiecie kutnowskim.

W 1982 roku kustoszem Sanktuarium został ks. Marian Lipski, który przeprowadził remont kościoła a także wspierał działaczy kutnowskiej „Solidarności". W każdą druga niedzielę miesiąca odprawiał mszę za Ojczyznę. Z jego inicjatywy odbywały się zebrania, patriotyczne msze i manifestacje. We wrześniu 1983 roku ks. Lipski zaprosił do Głogowca ks. Jerzego Popiełuszkę, który wygłosił tu kazanie. W listopadzie 1983 roku odsłonięto na miejscowym cmentarzu Pomnik Katyński. W latach 1985 - 86 w Głogowcu działacze podziemnej „Solidarności" organizowali protesty głodowe, w których uczestniczyła m.in. Anna Walentynowicz."


Dane adresowe

Urząd Gminy Kutno

ul. Witosa 1

99-300 Kutno

Kontakt

tel: 24 355 70 20

fax: 24 355 70 20

e-mail: sekretariat@gminakutno.pl

Godziny urzędowania

poniedziałek - piątek: 

w godzinach: 07:30-15:30